Verse 1

یه دریا , ابیه, کوه بلنده / یه لب , خندون , چه خوبه خنده
درخت , بلند , یه اسمونه ابی / دلای قشنگ , نزار جا بمونه شادی
تو نمیبینی کسیو که تاریکه قلبش / یا تیغ میکشه , خون شه جاری ز دستش
تو میکشی یه لب, داره میخنده چرا؟ / یه جوونه خندون؟ خدا میخنده به ما
یه زن , یه مرد , چه شاد و خوشحالن ولی طلاق میگیرن , چون نگاتو دوس دارن
فرشته ی کوچیک , اینا یه عقدس همش راهی نیست , اگه بود میمونه بنبست ازش
شبو با ستاره میکشی که تنها نمونه؟ / اینجا تنهایی شرطه این افکارمونه
پرنده ها ازاد , قفسی در کار نیست / میخوای ازاد باشی؟ میده سرکار ایست
خیلی حال میده نه؟ وقتی همه دوره همن / وقتی با دیوارا , حرف زدی میفهمی همه بدن
وقتی اعتمادو تو وجودت کشتن بدون / دیگه تناهایی, به دیوار یه مشتم بکوب
اگه سیاهه افکار , اگه زیاده حرفام / اگه دل پره مینویسه تا قیام فردا
اگه بغضه گلوم باعث نارحتیت شد / بیخیاله من , نقاشیتو برو رنگیش کن

chorus

پره نقصه این نقاشی , حق داری بد نباشی حق داری غصهارو نکشیو بخندیو بکشی یه نقاشی
از چیزای قشنگ / دور کنی بدیا و مدادای بد رنگ / شبو رنگیش میکنی با رنگای شب رنگ
ولی بدون اشتباهه , اشتباهه بد بد / نقاشیو پاره کنی به نفعته احمق / اینا دلخوشیه بی خودیه , دلخوشیه احمق


Verse 2

تو سر کاری با ورق , مداد رنگی / میخوام از عشق بگم , اونی که نگاش کردی
اونی که اولین بار با یه گل به دستش / اومد به سمتت / گفت عشقه تو تا همیشه قصد قلبشو گرفت دستتو با دسته پستش
میگی عشقم پاک و صادقه چه روزه حالیه / وقتی دیدیش با کسی میفهمی زندگی میکنی تو چه روزگاری هه
میفهمی تیغ واسه تو , رسمه زندگی همینه
باید جلوی رگت از غمه دل بگی بمیره
باید نقاشیو خط بزنی , دروغه همش
اگه روزگارو دیدی برین تو روحه ننش
اگه لفظم بده دلیل عقده هامه / کلی عمر گذشتو هنوز قسه بامه
کلی حرف زدم فکر نکنم فهمیده باشیش / شاید جالبه واست , شاید خندیده باشی
توام میفهمی , میخندی به خنده هات / ولی جایه فازه خوب داره یه غم صدات
ولی جایه نقاشی رو ورق درد و دله کارت /جایه زیباییا هم میبینی غم تو کوله بارت
بپا شبو توی راهت و دوری کن از کسایی که قربونه روی ماهت میرنو
میگن
تا اخرش کنارتن / این اشتباهه که نامردا به یادتن , این اشتباهه که نامردا به یادتن